“อดีตเป็นเรื่องของเมื่อวาน...แต่ปัจจุบันต้องทำให้ดีที่สุด...”
ชีวิตในปัจจุบัน
ตั้งแต่เรียนจบปริญญาตรีมา
ก็ได้เข้าไปทำงานที่สถานที่ราชการแห่งหนึ่ง เป็นลูกจ้างชั่วคราว ทำเกี่ยวกับ
ตรวจสอบบัญชีและทรัพย์สินของสำนักวัฒนธรรม กีฬา และการท่องเที่ยว
ซึ่งไม่ต้องกับที่เรียนจบมาเลย อยู่ที่นั่นอึดอัดมากมาก ไม่มีเวลาเป็นส่วนตัวเอาเสียเลย
อีกทั้งงานก็หนักเกินกว่าเงินเดือนที่ได้รับ...
เลยรู้สึกสงสารตัวเองที่ต้องเจอและทนกับสภาวะแบบนั้น
จึงตัดสินใจออกจากงานที่นั้น แล้วขอพ่อมาเรียนต่อปริญญาโท
เหตุที่เรียนด้านบริหารการศึกษาก็คงเป็นเพราะได้มีโอกาสช่วยงานพระอาจารย์ที่วัดบ่อยๆ
ด้านงานสอนที่โรงเรียน เช่น ตรวจการบ้าน ตามไปดูการสอน แล้วรู้สึกน่าสนุก
แล้วมองเห็นในหลายๆด้านทางการศึกษาที่ยังต้องมีการพัฒนาอยู่
ประกอบกับพระอาจารย์ชักชวนให้มาเรียนด้วยกัน จะได้ช่วยๆกันได้
จึงเป็นหนทางให้มาเรียนที่วิทยาลัยราชพฤกษ์ เอกบริหารการศึกษาแห่งนี้
ชีวิตอนาคต
ชีวิตในอนาคตยังไม่มีใครสามารถที่จะระบุได้ว่าจะเป็นอย่างไร..จะเดินไปทางไหน
แต่สิ่งที่ตอนนี้อยากจะเป็นก็คือการพัฒนาเรื่องการศึกษาของไทย
อาจจะไม่ต้องล้ำหน้าประเทศอื่น แต่ขออย่าให้แพ้ประเทศอื่นก็พอ..อีกสิ่งหนึ่งที่อยากจะศึกษาและทำเป็นผลงานวิจัยก็คือ..เรื่องของครูพระสอนศีลธรรมในสถานศึกษา
สืบเนื่องมาจากปัจจุบันมักเห็นทางสื่อทั้งอินเตอร์เน็ต ทีวี
และหน้าหนังสือพิมพ์เยอะมาก เรื่องข่าวพระสงฆ์ในด้านลบ
จริงๆแล้วก็ไม่ได้เห็นด้วยสักเท่าไหร่กับการนำเสนอข่าวด้านเดียว
พระสงฆ์ที่ทำคุณประโยชน์ สร้างสรรค์สังคม ด้านความดีความชอบมีเยอะค่ะ
แต่ข่าวที่จะออกมาชื่นชมไม่ค่อยมีเท่าที่ควร จึงทำในอยากทราบถึงทัศนคติของครู
และนักเรียนเกี่ยวกับการให้พระสงฆ์เข้ามามีส่วนร่วมในการเรียนการสอนตามสถานศึกษาของตนเอง
ว่ามีความมั่นใจและเชื่อมั่นมากน้อยเพียงในที่จะให้พระสงฆ์เข้ามาสอนเรื่องคุณธรรม
และผลที่รับจะเป็นที่น่าพึงพอใจแค่ไหนค่ะดังนั้น หัวข้อวิจัยที่อยากจะศึกษาก็คือ
"การบริหารการจัดการศึกษาโดยใช้หลักคุณธรรม
4 ประการ
ตามแนวพระพุทธศาสนาของครูพระที่สอนศีลธรรม ตามทัศนของคณะครู
ครูพระและนักเรียน
ครูพระและนักเรียน
ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนศรีบุณยานนท์ ปีการศึกษา 2556"
